Doof

De liftdeur opent zich. De lift is leeg, op een vrouw na. Ze staart naar het mobieltje dat ze voor zich houdt, met een grimas op haar gezicht. Lacht ze nou, of hoor ik haar snikken? Ik stap in. ‘Gaat het?’ vraag ik als we naar beneden gaan. ‘Mijn vader is overleden, hoor ik net,… verder lezen

Een vriend

Een moeilijke tijd is zo slecht nog niet, als je weet hoe je er mee moet dealen. Het zal ook wel de reden zijn waarom misère voor jongeren, zeker voor pubers harder aankomt. Ze moeten nog leren er mee om te gaan. Ik zal niet beweren dat ik het trucje ken, maar ik weet van… verder lezen

Moscowa

‘We hebben tussen wonderen geleefd. Maar we hebben het niet begrepen.’ Grafschrift van A. Den Doolaard, Hoenderloo. Het is de week van de begraafplaatsen. Ik heb een zwak voor begraafplaatsen, al weet ik niet of ik er ooit zou willen liggen. ‘Een begraafplaats is een plek voor troost bij verlies en bezinning’ lees ik op een… verder lezen

Koningsdag

Waar anders dan op onze Koningsdag vind je de identiteit waar we voor de verkiezingen zo hard naar op zoek waren? Ik krijg bezoek van Patrick, een Zwitser waar ik vorig jaar ver boven de poolcirkel de Noorse nationale feestdag mee vierde. Hij pikt mij in Arnhem op voor een gezamenlijke laatste etappe van zijn… verder lezen

De autoloze tijd

De paus stond in zijn urbi et orbi stil bij de machtstrijd in Syrië. Over wie het hier bij ons op straat voor het zeggen heeft hoor je hem niet. Terwijl een keihard gevecht om de schaarse ruimte in onze steden plaatsvindt. In de Amsterdamse en Utrechtse binnenstad zijn het de bakfietsmoeders die de petrolheads… verder lezen

Lente

Eindelijk ontmoet ik hem. De boze witte man. In mijn achtertuin. Terwijl twee regeringsleiders ruzieën waar de minister van het ene landje wel en niet mag staan in het landje van de ander, voltrekt zich een soortgelijke discussie zich in mijn achtertuin. In het achterpad, om precies te zijn. Eerder schreef ik al over ons… verder lezen

Let’s make the Netherlands grey again

Je zult nu maar campagneleider zijn. De naoorlogse verkiezingscampagnes waren stukken eenvoudiger. Op een poster plaatste je  de naam van de lijsttrekker en het lijstnummer. Portretten, slogans en huisstijlen kwamen later, met de stijgende welvaart en de ontzuiling. De verkiezingsposter werkte toen als een app of planner op je mobiel: een reminder om te gaan… verder lezen

Identiteit

Ik ben in Bodo, Noorwegen. Dat is ruim boven de poolcirkel. Het is 17 mei, de nationale feestdag. Voor een nuchtere Zuid-Nederlander als ik is het feest daar een merkwaardig fenomeen. Ons carnaval komt misschien nog wel het dichtst in de buurt. Er is een optocht, veel mensen zijn verkleed en is aan het eind… verder lezen

It’s all in the game

Ouders van puberzonen kennen vast het beeld. Je komt thuis en daar ligt zoonlief in de bank. Alleen of met een vriend. De lichaamshouding verraadt geen overdreven enthousiasme. In tegendeel. De blik is strak op het beeldscherm gericht. Het enige dat beweegt zijn de handen waarmee de controller bediend wordt. Hier wordt gegamed. Maar denk… verder lezen