Are we having a fucking great time?

Niets is zo ontmoedigend als het grenzeloos, nergens op gestoelde positivisme dat je steeds vaker opgedrongen krijgt. Door tv-presentatoren en radio-dj’s. Door reclameboodschappen. Met profielen op datingsites, LinkedIn en vacaturebanken. Op je werk. Maar nergens manifesteert zich dit duidelijker dan op de muziekfestivals die nu overal plaatsvinden. ‘Jij gaat neem ik aan weer naar Down… verder lezen

Wachten

Is wachten typisch iets voor kinderen? Niet kunnen wachten tot de dag dat je eindelijk jarig bent. Of juist iets voor oude mensen? Wachten tot de thuishulp komt. Of tafeltje dekje. Of dat de kinderen langskomen? Of nog erger: de onvermijdelijke dood. In dat stadium bevind ik me nog niet, maar je kunt er op… verder lezen

Waarom?

Waarom krijg ik, welke instantie ik ook bel, ‘om mij beter van dienst te zijn’ een keuze menu waar ik niet om vraag, nooit de juiste keuzemogelijkheid en zijn altijd ‘al onze medewerkers in gesprek’? Waarom ding ik om de kleinste aanleiding een paar euro’s af op een willekeurige markt, maar betaal ik inmiddels als… verder lezen

Datsja

Een datsja (Russisch: дача) is een Russisch woord voor een huisje op het platteland. Datsja’s zijn een typisch onderdeel van de cultuur in Rusland. Veel dorpen hebben tijdelijke inwoners, datsjniki (дачники), veelal bewoners van flats in de oude wijken van de stad. Rusland is het land met het grootste aantal eigenaars van tweede huizen. De nadruk ligt dan vaak… verder lezen

Moskou

Waarom een halve marathon rennen? En waarom in Moskou? Die vragen krijg ik als mensen vernemen dat ik de halve marathon van Moskou ga lopen op 20 mei. Samen met mijn zoon. Ik geef je de lange uitleg, want ik heb geen tijd voor een korte. 🙂 Ik heb een grondige hekel aan klassieke rituelen… verder lezen

De laatste rit

Zaterdag was de laatste rit. De verkoopovereenkomst met Wijkopenautos was al getekend. Formeel was ik geen eigenaar meer. Vijftig meter voor zijn eindstation gaat het alsnog bijna mis. Een auto die geparkeerd staat wringt zich ineens tussen ons en onze eindbestemming. Het gaat maar net goed. Tien seconden later rijd ik het terrein op van… verder lezen

Naar de Russen

‘Ja pap ik doe mee.’ ‘En zeker weten dat je de 21 km doet? Niet de 15? Of de 10?’ ‘Yep.’ ‘Ok. Dan ga ik de vlucht en de overnachtingen boeken.’ ‘Cool.’ We hadden een deal. Mijn zoon en ik gaan samen de halve marathon lopen. Best bijzonder. De eerste keer dat we met zijn… verder lezen

Stille zaterdag

Paaszaterdag  wordt ook wel Stille zaterdag genoemd, omdat op die dag de klokken niet luiden tot aan de Paaswake. Ik kuier over de Oude Haaksbergerweg in het Diepenheim. Stille zaterdag doet zijn naam hier eer aan. Soms hoor ik een fiets aankomen door contactgeluid van de fietsketting met de kettingkast. Een merel jubelt. Verder is het… verder lezen

Een korte verhandeling over ecopaniek

1. Ik verbleef kort geleden even in Amsterdam. Ik verbaasde me over het vuil, dat zich aftekende op de luxaflex in de woonkamer van mijn logeeradres. Door een kier had de koude oostenwind een spoor op de luxaflex achtergelaten. In nog geen twee weken tijd. Dít is wat je in Amsterdam dagelijks inademt. 2. Een… verder lezen

Studentencorps

X: Ben er rond 18.30 Pap, moet eerst nog langs xxx om gala jurk te passen haha. Voor het lustrum bal X: De inauguratie voor mijn dispuut is komend weekend Ik: Hoe heet die studentenvereniging van je ook al weer? X: Xxxxxxx Xxxxxx Ik: Oh ja X: En dispuut X.x.x.x.x.x.x. Ik: Ik voel n column… verder lezen