Een korte verhandeling over ecopaniek

1. Ik verbleef kort geleden even in Amsterdam. Ik verbaasde me over het vuil, dat zich aftekende op de luxaflex in de woonkamer van mijn logeeradres. Door een kier had de koude oostenwind een spoor op de luxaflex achtergelaten. In nog geen twee weken tijd. Dít is wat je in Amsterdam dagelijks inademt. 2. Een… verder lezen

Studentencorps

X: Ben er rond 18.30 Pap, moet eerst nog langs xxx om gala jurk te passen haha. Voor het lustrum bal X: De inauguratie voor mijn dispuut is komend weekend Ik: Hoe heet die studentenvereniging van je ook al weer? X: Xxxxxxx Xxxxxx Ik: Oh ja X: En dispuut X.x.x.x.x.x.x. Ik: Ik voel n column… verder lezen

Verder!

Ik had het zo nog niet eerder bekeken, maar er is een grotere overeenkomst dan je denkt tussen het slopen van een huwelijk en van een huis. Het gaat niet zonder slag of stoot, maar het is nodig om verder te kunnen. Ik bedenk het terwijl ik op een zaterdagochtend met een sloophamer een kamer… verder lezen

Weesfiets

Het is de nachtmerrie van iedere Utrechtse student. Je hebt haast, iets te veel gedronken en wil nog snel je fiets kwijt bij Utrecht Centraal, voordat je de trein pakt. Je denkt er niet meer aan, tot je hem weer nodig hebt. Er staan  – verspreid over de verschillende stallingen rond Utrecht Centraal, zo’n 80.000… verder lezen

Wild

Ik ben nooit in een dark room geweest. Maar ik stel me de entree voor als die van de wildobservatiehut waar ik zondag verzeild raakte. Een houten wand in the middle of nowhere, ergens in het Nationaal Park de Hoge Veluwe. Je kunt links- en rechtsom van het licht de donkerte in. De vriend waar… verder lezen

Is comazuipen echt zo erg?

Vraag van mij  aan F.: ‘Zit er nog geld in pot? Voor een borrel onderweg? Of heb je knoflook en Slivovitsj bij je, voor het ochtend tussendoortje?’ Antwoord F. ‘Ik heb geen Slivovitsj, wel knoflook. Overigens zit ik in mijn dry january. Dus sowieso geen alcohol voor mij.’ De eerste zondag van januari is midwinterwandeldag… verder lezen

Dank

Het is de zaterdag voor kerst. Een dag met een strak programma, want voordat ook ik in de vliegtuigstand ga, moet er nog veel gedaan worden. Boodschappen, mijn groentebijdrage aan een gezamenlijk kerstdiner van de moestuin halen, een garagebox ontruimen. Er is niet veel nodig om het programma in de war te schoppen. Een lekke… verder lezen

Why we cycle

Hé! HÉE…!! Ik reed op mijn fiets door de sneeuwprut, vlak achter een bestelbus van Post.nl. Het busje was net als ik van plan rechtsaf te slaan, reed tergend langzaam en liet geen ruimte. Ook niet toen we eenmaal de hoek om waren in mijn straat. Sterker, hij reed nog langzamer en drukte me geleidelijk… verder lezen

Mevrouw de wethouder slaap zacht

Natuurlijk had ik de verfmarkeringen op de bomen gezien. Met een spuitbus waren rode ringen rond ogenschijnlijk willekeurige stammen gespoten. Beuken, eiken douglassparren, soms met twee handen te omvatten, soms zelfs niet eens met twee armen. Met afgrijzen had ik een artikel in het wijkkrantje erover gelezen. In de buurtapp Nextdoor hadden wat buurtbewoners eerder… verder lezen

Woede

it’s not the large things that send a man to the madhouse. death he’s ready for, or murder, incest, robbery, fire, flood… no, it’s the continuing series of small tragedies that send a man to the madhouse – The shoelace, Charles Bukowski – Met een sleutel een kras trekken over de flank van een Mercedes taxi… verder lezen