Naar de Russen

‘Ja pap ik doe mee.’ ‘En zeker weten dat je de 21 km doet? Niet de 15? Of de 10?’ ‘Yep.’ ‘Ok. Dan ga ik de vlucht en de overnachtingen boeken.’ ‘Cool.’ We hadden een deal. Mijn zoon en ik gaan samen de halve marathon lopen. Best bijzonder. De eerste keer dat we met zijn… verder lezen

Studentencorps

X: Ben er rond 18.30 Pap, moet eerst nog langs xxx om gala jurk te passen haha. Voor het lustrum bal X: De inauguratie voor mijn dispuut is komend weekend Ik: Hoe heet die studentenvereniging van je ook al weer? X: Xxxxxxx Xxxxxx Ik: Oh ja X: En dispuut X.x.x.x.x.x.x. Ik: Ik voel n column… verder lezen

Verder!

Ik had het zo nog niet eerder bekeken, maar er is een grotere overeenkomst dan je denkt tussen het slopen van een huwelijk en van een huis. Het gaat niet zonder slag of stoot, maar het is nodig om verder te kunnen. Ik bedenk het terwijl ik op een zaterdagochtend met een sloophamer een kamer… verder lezen

Weesfiets

Het is de nachtmerrie van iedere Utrechtse student. Je hebt haast, iets te veel gedronken en wil nog snel je fiets kwijt bij Utrecht Centraal, voordat je de trein pakt. Je denkt er niet meer aan, tot je hem weer nodig hebt. Er staan  – verspreid over de verschillende stallingen rond Utrecht Centraal, zo’n 80.000… verder lezen

Wild

Ik ben nooit in een dark room geweest. Maar ik stel me de entree voor als die van de wildobservatiehut waar ik zondag verzeild raakte. Een houten wand in the middle of nowhere, ergens in het Nationaal Park de Hoge Veluwe. Je kunt links- en rechtsom van het licht de donkerte in. De vriend waar… verder lezen

Is comazuipen echt zo erg?

Vraag van mij  aan F.: ‘Zit er nog geld in pot? Voor een borrel onderweg? Of heb je knoflook en Slivovitsj bij je, voor het ochtend tussendoortje?’ Antwoord F. ‘Ik heb geen Slivovitsj, wel knoflook. Overigens zit ik in mijn dry january. Dus sowieso geen alcohol voor mij.’ De eerste zondag van januari is midwinterwandeldag… verder lezen

Why we cycle

Hé! HÉE…!! Ik reed op mijn fiets door de sneeuwprut, vlak achter een bestelbus van Post.nl. Het busje was net als ik van plan rechtsaf te slaan, reed tergend langzaam en liet geen ruimte. Ook niet toen we eenmaal de hoek om waren in mijn straat. Sterker, hij reed nog langzamer en drukte me geleidelijk… verder lezen

Mevrouw de wethouder slaap zacht

Natuurlijk had ik de verfmarkeringen op de bomen gezien. Met een spuitbus waren rode ringen rond ogenschijnlijk willekeurige stammen gespoten. Beuken, eiken douglassparren, soms met twee handen te omvatten, soms zelfs niet eens met twee armen. Met afgrijzen had ik een artikel in het wijkkrantje erover gelezen. In de buurtapp Nextdoor hadden wat buurtbewoners eerder… verder lezen

Woede

it’s not the large things that send a man to the madhouse. death he’s ready for, or murder, incest, robbery, fire, flood… no, it’s the continuing series of small tragedies that send a man to the madhouse – The shoelace, Charles Bukowski – Met een sleutel een kras trekken over de flank van een Mercedes taxi… verder lezen

Konstantin Paustovski

– Wie zijn gave tot verwondering bewaart, verliest nooit.’ Lila Azam Zanganeh (Iraans vluchteling) – Ik groeide op in een huis zonder rioolaansluiting, zonder auto en zonder boeken. Op mijn zevende verhuisde ik van een klein gat naar een iets groter gat. De verhuizing ontnam me de bossen waar ik dagelijks speelde. Maar ik kreeg… verder lezen