Verder!

Ik had het zo nog niet eerder bekeken, maar er is een grotere overeenkomst dan je denkt tussen het slopen van een huwelijk en van een huis. Het gaat niet zonder slag of stoot, maar het is nodig om verder te kunnen. Ik bedenk het terwijl ik op een zaterdagochtend met een sloophamer een kamer… verder lezen

Moscowa

‘We hebben tussen wonderen geleefd. Maar we hebben het niet begrepen.’ Grafschrift van A. Den Doolaard, Hoenderloo. Het is de week van de begraafplaatsen. Ik heb een zwak voor begraafplaatsen, al weet ik niet of ik er ooit zou willen liggen. ‘Een begraafplaats is een plek voor troost bij verlies en bezinning’ lees ik op een… verder lezen

Ode aan de moestuin

‘Ik zou niet weten hoe ik moest leven zonder mijn moestuin,’ zei een vriend van me laatst. Mijn ervaring – negen jaren – steken schril af tegen de twintig jaren van hem. We waren bij de lezing ‘Diep in de shit’ van de Arnhemse jongerenafdeling van de Slow Food Movement en spraken kort voor de… verder lezen

Bijen houden

Het moet in een gecombineerde vlaag van verstandsverbijstering en zelfoverschatting geweest zijn dat ik me aanmeldde voor de cursus bijen houden. Het leek logisch. Ik heb een moestuin, de bij heeft het zwaar en zonder de bij gaan we dood. In de slow food- en stadstuinenbubbel gonst het bijen houden als ‘the next step.’ Ik… verder lezen

Ode aan de aardappel

Wat het vluggertje is voor onze hormonen, levert de aardappel ons voor de maag. Dan heb ik het uiteraard over patat. Of friet, wat jij wilt. Patates frites, in de Belgisch-Franse benaming, zorgt voor een razendsnelle bevrediging van opkomende trek. Tegelijk is de aardappel een onderschatte groente. Zes dagen in de week kwam hij in… verder lezen

Aleppozeep

Ik geef toe: het is even zoeken naar de samenhang in dit stukje. Ingrediënten zijn mijn liefdesleven, de strijd in Syrië en het runnen van een moestuin. En om gelijk met het eerste te beginnen: wie denkt dat vrouwen op een zekere leeftijd minder kritisch worden heeft het mis. Snorharen die over de bovenlip hellen,… verder lezen

Een bekakt meisje

Ze is de rust zelve, mijn buurvrouw op de moestuin. Ze schoffelt, kruit mest en in de tussentijd heeft ze alle aandacht voor haar kinderen. `Kijk eens jongens wat ik noú gevonden heb,´ roept ze dan. Of: ‘wat heb jíj een prachtig taartje gemaakt!´ 
De ideale moeder. 
Zonder dat ik zie wat er nou allemaal… verder lezen

Haar dodenherdenking

Ze had zich met een tijdschrift en goed ingepakt geïnstalleerd in een stoel voor het schuurtje op mijn volkstuin. In de zon maar buiten het bereik van de frisse oostenwind. Eerder die dag was mijn moeder met een taxi van de zorgvoorziening bij mij thuis gebracht. Ik gaf de nog jonge plantjes water; het was… verder lezen

Hoe smaakt een meisje van 17?

“Als je een uur gelukkig wilt zijn, neem een fles wijn. Als je 20 jaar gelukkig wil zijn, neem een vriendin. En als je een heel leven gelukkig wil zijn, zorg dan dat je een tuin hebt.” Deze Chinese wijsheid bracht een vriend van mij ter sprake, toen ik hem over de telefoon vertelde dat… verder lezen